چه خواهد شد؟ (2) تغيير رابطه ملت – دولت

به‌نظر مي رسد كه با توجه به سرعت تحولات تكنولوژيك، در آينده رابطه‌ي ملت-دولت از حالت كنوني خارج شده و مردم از حالت استاتيك (غيرپويا-ساكن) به حالت ديناميك (پويا-فعال) تغيير پيدا كنند. به‌عبارتي در حال حاضر نقش حضور مردم در تصميم‌گيري‌ها و تصميم‌سازي‌ها بيش از ۱۰% نيست كه آن هم بيشتر مربوط به يك دوره‌ي خاص رأي‌گيري است. در حالي‌كه با پيشرفت تكتولوژي و احياناً وضعيتي كه هر انسان داراي يك كد غيرقابل تغيير و جعل همچون مشخصات بيولوژيكي شود، و با يك سيستم حضور فعال و درلحظه (Online) در تصميم‌گيري‌ها و تصميم‌سازي‌ها خصوصاً موارد بسيار مهم و منطقه‌اي، نقش خود را به بيش از ۷۰% برسانند. در اين حالت معمولاً نقش قوه‌ي مقننه تقليل پيدا كرده و آراي مردم بيش از آنكه توسط نماينده‌اي ابراز شود، توسط خودشان اعلام مي‌شود (و البته درك و شعور عمومي نيز براي تعيين قوانين، بالاتر از سطح فعلي خواهد بود). در قوه‌ي قضائيه نقش هيئت منصفه از يك جمع كوچك به يك جمع بزرگتر محول مي‌شود و چون شاخص‌هاي تعيين جرم و مجازات نيز تغيير خواهد كرد (اين را در جاي خود مفصل‌تر خواهم گفت) وضعيت قاضي و دادستان نيز تغييرات جدي خواهد داشت. در قوه‌ي مجريه توانمندي اجرايي اولويت يك خواهد بود و حتي ممكن است كه براي انجام امور متفاوت، نيروهاي متخصص متفاوت اجرايي نيز درنظر گرفته شوند. بهرحال قطعاً سيستم وزير يا نخست‌وزير به‌معناي فعلي جايي نخواهد داشت. اينكه آيا اين روش‌ها تا چه زماني به همه‌ي جهان سرايت خواهد كرد، مشخص نيست اما قطعاً از مناطقي كه امكان اجراي اين روش‌ها فراهم است، شروع خواهد شد. چهارشنبه ۲۶ دي ۸۶

/ 0 نظر / 6 بازدید