دردهاي بشر

دو عنصري كه در افكار بشر بسيار تأثير گذار بوده، همانا «درد و غم» و «ظلم» است. همان دو چيزي كه باعث شده تا حضرت علي «ع» كه نمادي بارز از غم‌هاي بزرگ يك انسان و امام حسين «ع» را كه نمونه شاخص يك مظلوم تاريخ است از ساير معصومين برجسته‌تر سازد. قطعاً جايگاه حضرت علي «ع» بالاتر از پيامبر «ص» نيست اما چرا در نظرگاه ما بعضاً جايگاه ويژه‌تري مي‌يابد؟ قطعاً از اين‌رو است كه اگر پيامبر سراسر درد ديندار كردن امتش را كشيد، اما علي «ع» پر از درد و غم ديندار نگه‌داشتن امت پيامبر بود. حتماً با زماني مواجه شديم كه مسئوليت نگهداري از مال و جان ديگري، همواره دشوارتر از مايملك خود انسان بوده است. پيامبر اما توانست در دوران پاياني عمر بابركت خويش نتيجه كار خود را بيابد و طبق فرموده‌ي قرآن، رسالت خويش را تكميل كند اما علي را غم و درد در آغوش گرفت و فقط با تقديم جان خويش آسوده خفت. همين وضعيت را امام حسين «ع» دارد. اگرچه وجه بارز سير تاريخي زندگي امام حسن «ع» نماد «تدبير» يك انسان بزرگ است، اما به‌دليل ظلم بزرگي كه در حق اهل بيت پيامبر و امام حسين «ع» صورت مي پذيرد، تاريخ واكنش بزرگ‌تري را نسبت به او انجام مي‌دهد. انسان‌ها و تاريخ همواره به درد و غم و ظلم حساس‌تر بوده‌اند.

/ 0 نظر / 3 بازدید