آراستن ظاهر یا پرداختن باطن؟

حفظ اصول فقهی، نیک است اما کافی نیست چرا که فقه عمدتاً به ظاهر اعمال می‌پردازد و از تشخیص محتوا ناتوان است. و حال آنکه مصیبت‌های بشر، نادرستی یا ناراستی محتوای اعمالش است که ظاهرش یکسره صحیح به‌نظر می‌رسد. دعوت به نیکی می‌کند و خود از ارتکاب به بدی پرهیز نمی‌کند. حتی در شرایط نابرابر، ارزش باطن اعمال ارجحیت دارد و به گفته شاعر: گر بود لفظت کج و معنیت راست – آن کجی لفظ مقبول خداست. دوشنبه 28 دی‌ماه 88

/ 0 نظر / 4 بازدید